Europianët po e paguajnë reagimin e vonuar të qeverive europiane ndaj pandemisë së Coronës me kufizimin e lirisë personale dhe recesion të thellë. Europa mund të kishte mësuar nga Singapori, kritikon Christina zur Nedde.Përhapja e virusit Corona e ka kthyer botën përmbys: Vendet demokratike e “të lira” si Austria izolojnë qytetarët e tyre duke menduar madje edhe përgjimin e tyre. Kundrejt kësaj qytetarët në vendet aziatike “autoritare”, si Singapori në javët e shkuara gëzuan më shumë liri se europianoperëndimorët.Megjithë lidhjet e ngushta ekonomike e të transportit me Kinën, Singapori ia doli të mbajë të ulët numrin e rasteve të Coronës dhe të mos e prekë shumë jetën publike. Europa mund të kishte mësuar prej tij.

Sekreti i Singaporit

Megjithë cënueshmërinë si një nyje globale e shumëpopulluar, Singapori ka pasur deri të premten 422 raste akute të Coronës dhe 2 raste vdekjeje. Virusi i ri u shfaq aty pak pas festës kineze të Vitit të Ri dhe do të kishte pasoja katastrofale për qytetin-shtet. Por megjithë rrezikun e dëmtimit të marrëdhënieve ekonomike me partnerin e tretë më të madh tregtar, Singapori vendosin kufizimin e udhëtimit në vend për pasagjerë nga Kina. Madje kundër këshillës së Organizatës Botërore të Shëndetësisë, se ndalimet e udhëtimit në këtë moment nuk janë të nevojshme.

Singapori kishte deri në mes të shkurtit më shumë se 80 raste Covid, numrin më të lartë jashtë Kinës. Ky vend veproi shpejt, duke izoluar të sëmurët dhe testuar secilin person me simptoma gripi dhe pneumonie. Personat që kishin pasur kontakt u gjetën përmes ndihmës së “contact tracking” dhe u futën në karantinë. Metoda e zhvilluar gjatë epidemisë SARS në vitin 2003 pati sukses. Në bazë të saj regjistroheshin me hollësi të gjitha të dhënat e kontaktit të personave që kishin hyrë në ndërtesa, të infektuarit mund të pyeteshin me saktësi, se ku kishin qëndruar më parë personat e sëmurë me cilin kishin pasur kontakt.

Përmbledhtazi mund të thuhet, se suksesi i Singaporit në mbajtjen nën kontroll të virusit Corona lidhet me katër faktorë: mbylljen e hershme të kufijve, ndjekjen rigoroze të kontaktimit, shumë teste dhe SARS-in si provë e përgjithshme gjenerale. Falë këtyre masave mund të vazhdonte jeta publike normalisht. Restorantet, qendrat tregtare, shkollat, zyrat janë deri më sot të hapura. Hong-Kongu dhe Tajvani megjithë afërsinë gjeografike me Kinën kanë pak a shumë një sukses të tillë.

I mungon Europës përvoja e SARS?

Megjithëse tingëllojnë të tmerrshme, këto masa do mund të kishin ndihmuar. Që Europa nuk reagoi shpejt dhe në mënyrë efektive ndaj pandemisë që po përhapej, kjo ishte pasojë e një arrogance eurocentriste dhe përpjekjeve të pakoordinuara për të mbrojtur firmat lokale. Megjithëse krerët e shteteve dhe qeverive kishin dijeni për virusin që në fund të dhjetorit, ai u injorua për një kohë të gjatë si „një problem aziatik”.

Gjithçka që Singapori e bëri ashtu si duhet – mbylljen e hershme të kufijve, teste të zgjeruara dhe ndjekjen e kontakteve për izolim -vendet europiane e bënë gabim. Le të marrim si shembull Austrinë. Fluturimet nga Kina, Irani dhe Italia u ndaluan vetëm më 9 mars. Frika se do të dëmtohet ekonomia lokale për shkak të ndalimit të udhëtimit bëri që qeveria të merrte vonë masa rigoroze.

Një nga qendrat e shpërthimit të pandemisë në Europë, Iscgl në Austri kishte nevojë për 8 ditë gjithsej për të reaguar ndaj rasteve të konfirmuara të turistëve me Corona nga Islanda dhe të mbyllte baret, liftet e skive e hotelet. Pastaj me nxitim dhe pa i testuar më parë të gjithë turistët u nisën në shtëpi, duke e shpërndarë virusin në të gjithë Europën.

Kapacitetet e testimit të europianëve janë të pakta, megjithëse qeveritë kishin jo pak kohë për t’u përgatitur. Madje as personeli mjekësor nuk ka qasje të mjaftueshme në teste, dhe kjo shkakton një tjetër mungesë, atë të mungesës së mjekëve dhe infermierëve, që duhet të futen në karantinë, e të presin me ditë rezultatet e testeve të tyre.

Liria personale bie viktimë

Një ndjekje e kontakteve si në Singapor është e papërfytyrueshme në Europë. Shansi për të zhvilluar diçka të përfafërt nuk u përdor. Në vend të kësaj qeveritë kanë marrë masat më të rrepta për lirinë personale që nga Lufta e Dytë Botërore. Në vend të identifikojnë kush është i infektuar, dhe të izolojnë këta persona në mënyrë efektive, qytetarët janë futur në një gjysmë izolim të paefektshëm.

Sepse ende ka shumë pika kontakti që mundësojnë transmentimin e virusit, e nuk ke mundësi të identifikosh kush është i infektuar. Në të njëjtën kohë liria personale reduktohet në një minimum, ekonomia është paralizuar, operatorët e celularëve i japin të dhënat e lëvizjeve tek autoritetet, ndryshe nga sa u premtua në rregulloren bazë të të dhënave të BE.

E ardhmja

Kjo krizë nuk është vetëm krizë shëndetësore, por edhe e mënyrës se si veprojmë ne me të, që nga reagimi i vonuar deri tek efektet personale. Pritshmëria jonë ndaj krerëve politikë është që ata të sigurojnë si shëndetin ashtu edhe lirinë tonë. Kur kjo krizë të kalojë duhet të analizojmë, se pse shkoi puna kaq larg dhe çfarë mund të mësojmë nga Singapori.

Europeans are paying for the European governments’ delayed response to the Corona pandemic by restricting personal freedom and deep recession. Europe could have learned from Singapore, criticizes Christina zur Nedde. In contrast, citizens in Asian “authoritarian” countries, such as Singapore, in the past few weeks have enjoyed more freedom than Westerners in Europe. Despite close economic and transport links with China, Singapore has managed to keep Corona’s case low and avoid it. very much affect public life. Europe could have learned from it.

The secret of Singapore

Despite the vulnerability as a globally populated hub, Singapore has had 422 acute Corona cases and 2 deaths by Friday. The new virus appeared shortly after the Chinese New Year holiday and would have catastrophic consequences for the city-state. But despite the risk of damaging economic relations with its third-largest trading partner, Singapore still imposes travel restrictions on passengers from China. Even against the advice of the World Health Organization, travel bans at this time are not necessary.

Singapore had more than 80 Covid cases by mid-February, the highest number outside China. This country acted quickly, isolating the sick and testing each person with flu and pneumonia symptoms. Contact persons were found through “contact tracking” assistance and quarantined. The method developed during the SARS epidemic in 2003 succeeded. On the basis of all the contact details of the persons who entered the buildings in detail, the infected could be asked precisely where the previously ill persons had been in contact.

In summary, Singapore’s success in keeping the Corona virus under control is linked to four factors: early border closure, rigorous contact tracking, many tests and SARS as a general test. Thanks to these measures, public life could continue normally. Restaurants, malls, schools, offices are open to this day. Hong Kong and Taiwan, despite their geographical proximity to China, have more or less succeeded.

Europe lacks SARS experience?

Although they sound terrible, these measures could have helped. That Europe did not respond quickly and effectively to the widespread pandemic was a consequence of Eurocentric arrogance and uncoordinated efforts to protect local firms. Although heads of state and government had been aware of the virus since late December, it had long been ignored as “an Asian problem”.

Everything Singapore did properly – early border closures, extended tests and tracking contacts for isolation – European countries did it wrong. Take Austria as an example. Flights from China, Iran and Italy were only stopped on March 9. The fear that the local economy would be damaged by the travel ban prompted the government to take rigorous measures late.

One of Europe’s outbreaks of the pandemic, Iscgl in Austria, took eight days to respond to confirmed cases of tourists with Corona from Iceland and to close bars, ski lifts and hotels. Then in a hurry and without first testing all the tourists headed home, spreading the virus across Europe.

Europeans’ testing capacities are scarce, although governments have had little time to prepare. Even medical staff do not have sufficient access to tests, and this causes another shortage, that of doctors and nurses, who have to be quarantined and wait for the results of their tests.

Personal freedom falls victim

A follow-up of contacts like in Singapore is unthinkable in Europe. The chance to develop something rough was not used. Instead, governments have taken stricter measures of personal freedom since World War II. Instead of identifying who is infected, and effectively isolating these people, citizens are put in half ineffective isolation.

Because there are still many points of contact that enable the virus to be transmitted, you cannot identify who is infected. At the same time personal freedom is reduced to a minimum, the economy is paralyzed, mobile operators hand over movement data to the authorities, as promised in the EU’s basic data regulation.

The future

This crisis is not just a health crisis, but also the way we deal with it, from delayed response to personal effects. Our expectation of political leaders is that they ensure both our health and our freedom. When this crisis is over we must analyze why the work went so far and what we can learn from Singapore.