Midis njësive të armatosura që mund të përdorë Turqia për të çuar përpara axhendën e saj të politikës së jashtme, si kompania Sadat dhe grupet xhihadiste siriane, ekziston edhe një organizatë që spikat më shumë sesa të tjerat: Ujqërit Gri (Bozkurtlar).
Opinioni publik perëndimor nisi të familjarizohej me këtë emër më13 maj 1981, ditën e atentatit të bujshëm ndaj Papa Gjon Palit II në Sheshin e Shën Pjetrit në Romë nga vrasësi i tyre profesionist, Mehmet Ali Ağca.

Edhe historia e mëvonshme e kësaj organizate u shënua nga ngjarje jo më pak të rëndësishme, si pjesëmarrja në grushte shteti – nëAzerbajxhan në vitin 1995 – luftërat – nga Nakorgno Karabagu në Çeçeni -sulme terroriste si ato në Bangkok në vitin 2015 – dhe “gjuetinë ndaj armenëve” brenda dhe jashtë vendit, siç ishte rasti në Lion të Francës një vitin 2020.

Për arsyet e lartpërmendura dhe të tjera, “Ujqërit Gri” janë ndaluar në disa vende, së fundmi nga Franca në nëntorin e vitit 2020, edhe pse në Turqi ata veprojnë lirshëm dhe gëzojnë një popullaritet të caktuar tek opinioni publik, edhe pse është një organizatë ekstremiste por plotësisht e ligjshme- e lidhur me Partinë Nacionaliste të Devlet Bahceli, dhe për më tepër e lidhur ngushtë me forcat e armatosura dhe Shtetin e Thellë, që nga ana e tij është i lidhur me sigurinë dhe stabilitetin e Republikës turke.

Debutimi i tyre gjatë Luftës së Ftohtë

Organizata “Ujqërit Gri” u themelua nga Alparslan Türkeş në vitet 1960. Türkeş ishte më herët themelues i Partisë Nacionaliste, dhe një figurë e shquar në politikën turke të kohës. Ai ishte zëdhënës i grushtit të shtetit që kreu ushtria turke në vitin 1960,i cili çoi në rrëzimin e Adnan Menderes.

Po ashtu Türkeş ishte një nga teoricienët më të rëndësishëm të Pan-Turqizmit dhe Turanizmit, dhe një nga kontaktet kryesore të Shteteve të Bashkuara dhe NATO-s në Turqi. De fakto “Ujqërit Gri” janë krijuar në kontekstin e frenimit të Bashkimit Sovjetik, dhe si një organizatë e inkuadruar në prapavijën e NATO-s.

Ideologjikisht në të djathtë -madje në të djathtën ekstreme – “Ujqërit Gri” të Luftës së Ftohtë karakterizohen nga përzierja e elementeve panturk, turanik, anti-komunist, anti-armen, anti-kurd dhe helenofob. Të angazhuar në vijën e frontit në luftën kundër komunizmit në Turqi, madje edhe duke u përleshur fizikisht përmes militantëve të tij, ashtu edhe duke rekrutuar anëtarë në radhët e popullatës turke, sidomos të rinjtë në universitete, “Ujqërit Gri” ishin ndër protagonistët e mëdhenj të viteve të trazuara që përjetoi Turqia -vitet 1976-1980 -duke u përfshirë në atentate,përleshje urbane, sulme me bomba dhe masakra – nga prita në Sheshin Taksim më 1 maj 1977 deri në masakrën kundër alevitëve në Kahramanmaraş në vitin 1978.

Në vitin 1980, në kulmin e dhunës midis grupeve ekstremiste kundërshtare, që detyruan ushtrinë të kryente një grusht shteti të ri, “Ujqërit Gri” kishin 200.000 anëtarë dhe 1 milionë simpatizantë në të gjithë Anadollin:një ushtri e armatosur, e stërvitur dhe e mirë-strukturuar, në shërbim të agjendës anti-Sovjetike të Shteteve të Bashkuara, NATO-s dhe Shtetit të Thellë turk.

Lidhjet me NATO-n dhe Shtetin e Thellë turk

Grushtet e shtetit nga ushtria janë një konstante në historinë e Turqisë republikane, ndonjëherë të organizuara për të luftuar Islamizmin (rrëzimi i Erbakan në vitin 1997), disa për të frenuar tepricat e pan-turqizmit (rrëzimi i Menderes në vitin 1960),ose grushte shteti për të rivendosur rendin në rrugë(rrëzimi i Demirel në vitin 1980).

Viktimat ndryshojnë, por “Ujqërit Gri” nuk preken në asnjë rast nga spastrimet. Kështu ndodhi gjatë rrëzimit të Menderes, apo në vitet 1980 dhe 1997. Arsyeja e paprekshmërisë së kësaj organizate,vjen ngafakti seajo është pjesë integrale e Shtetit të Thellë turk.

Ndaj,dhuna që ajo kryen si brenda dhe jashtë vendit, ndjek logjikën ndonjëherë të pamëshirshme të interesit kombëtar. Por periudha e masakrave gjatë viteve 1976-1980, i shërbeu legjitimimit të grushtit të shtetit që pasoi nga ushtria turke.

Lidhjet me Shtetin e Thellë dhe me krimin e organizuar turk, u bënë të ditura për publikun në vitin 1996, kur edhe shpërtheu skandalit “Susurluk”. Atë vit, Abdullah Çatli, një trafikant i njohur droge dhe numri 2 i organizatës “Ujqërit Gri”, humbi jetën në një aksident automobilistik, që nuk është zbardhur kurrë plotësisht, duke shkaktuar një zinxhir ngjarjesh që zbuluan lidhjet midis organizatës, shërbimeve sekrete dhe mafias turke.

Përfshirja e tyre në kryerjen e vrasjeve dhe atentateve të porositura, do të konfirmohej fuqimisht vetëm 10 vjet më vonë, me rastin e nisjes së mega-procesit kundër rrjetit “Ergenekon”, një organizatë sekrete e lindur nga fanatikët e rrymës së Kemalizmit dhe shërbimeve sekrete, mbi të cilën as drejtësia nuk ka hedhur shumë dritë.

Pikërisht gjatë atij gjyqi,opinioni publik turk zbuloi edhe arsyen se përse “Ujqërit Gri” nuk u prekën kurrë nga aktivitetet e hetuesve dhe as nga ushtarakët që kryen grushtet e shtetit: vrasësit e tyre janë angazhuar vazhdimisht në operacionet e Organizatës Kombëtare të Inteligjencës (MIT, Millî İstihbarat) Teşkilatı ), sidomos drejt galaktikës kurde dhe terrorizmit armen.

Organizata gjatë epokës Erdogan

“Ujqërit Gri”, kanë pësuar një transformim rrënjësor në vitet e epokës Erdogan. Përbërësit islamikë dhe euroaziatikë, të pranishëm që nga fillimi, kanë pushuar së qeni periferikë, duke u bërë dominues në radhët e saj. Të përdorur për t’u infiltruar në diasporën turke nëpër botë, sidomos në Evropën Perëndimore, “Ujqërit Gri”kanë pozita të forta në Gjermani, Francë dhe Austri, ku ata janë të angazhuar në kërkimin e vazhdueshëm të ndjekësve të rinj, në spiunazhin ndaj militantëve kurdë dhe kundërshtarëve politikë.

Kur është e nevojshme, ata angazhohen në kryerjen e misioneve ndëshkuese kundër objektivave që vendos MIT. Sot, ashtu si në të kaluarën, luftëtarët më me përvojë të “Ujqërve Gri” dërgohen në fushat e betejës. Ata kanë marrë pjesë në të dyja luftërat në Nagorno Karabak, për ta mbajtur Qipron Veriore në gjendje pushtimi (është e famshme përfshirja e tyre në vrasjen brutale të 24 vjeçarit Tassos Isaac në vitin 1997), dhesë fundmi më pushtimin e Sirisë Veriore.

Euraziatikë deri në një pikë të caktuar, “Ujqërit Gri” mbeten një organizatë e përkushtuar ndaj një koncepti ekstremist të Pan-Turqizmit.
Prandaj në epokën pas Luftës së Ftohtë, ata kanë vendosur baza operacionale midis Kaukazit të Jugut dhe Azisë Qendrore për të promovuar përhapjen e ndjenjave rusofobike.

Për shembull, pas revolucionit të Euromaidanit në Ukrainë, shtypi rus denoncoi se si kjo organizatë u përpoq të vendoste kontakte me rebelët tatarë në Krime.E lidhur historikisht me Lëvizjen e Pavarësisë së Turkestanit, organizata “Ujqërit Gri” është një mbështetëse e zjarrtë e kauzës së ujgurëve myslimanë, të cilën ata e kanë sponsorizuar në të kaluarën me anë të një infiltrimi në rajonin e Xinjiang në Kinën Perëndimore, dhe të cilën e mbështesin edhe sot përmes aktivitetit të Kongresit Botëror Ujgur, teksa dhunojnë në mënyrë periodike turistët kinezë në Anadoll dhe jashtë vendit, apo duke kryer sulme, si ai i Bangkokut në vitin 2015.

Among the armed units that Turkey could use to advance its foreign policy agenda, such as the Sadat Company and Syrian jihadist groups, there is one organization that stands out more than others: the Gray Wolves (Bozkurtlar).
Western public opinion began to become familiar with the name on May 13, 1981, the day of the sensational assassination attempt on Pope John Paul II in St. Peter’s Square in Rome by their professional assassin, Mehmet Ali Ağca.

The recent history of this organization was also marked by no less important events, such as the participation in coups – in Azerbaijan in 1995 – the wars – from Nakorgno Karabakh in Chechnya – terrorist attacks like those in Bangkok in 2015 – and “the hunt for Armenians ”inside and outside the country, as was the case in Lyon, France in 2020.

For the aforementioned and other reasons, the “Gray Wolves” have been banned in some countries, most recently by France in November 2020, although in Turkey they operate freely and enjoy a certain popularity in public opinion, even though it is an organization extremist but completely legitimate – affiliated with the Nationalist Party of Devlet Bahceli, and moreover closely affiliated with the armed forces and the Deep State, which in turn is linked to the security and stability of the Turkish Republic.

Their debut during the Cold War

The Gray Wolves were founded by Alparslan Türkeş in the 1960s. Türkeş was previously the founder of the Nationalist Party, and a prominent figure in Turkish politics at the time. He was the spokesman for the coup carried out by the Turkish army in 1960, which led to the overthrow of Adnan Menderes.

Türkeş was also one of the most important theorists of Pan-Turkism and Turanism, and one of the main contacts of the United States and NATO in Turkey. The de facto “Gray Wolves” were created in the context of curbing the Soviet Union, and as an organization embedded in the NATO background.

Ideologically on the right – even on the far right – the “Gray Wolves” of the Cold War are characterized by a mixture of pan-Turkic, Turanian, anti-communist, anti-Armenian, anti-Kurdish and Hellenophobic elements. Engaged on the front line in the fight against communism in Turkey, even physically fighting through its militants, as well as recruiting members of the Turkish population, especially young people in universities, the “Gray Wolves” were among the great protagonists. of the turbulent years that Turkey experienced – the years 1976-1980 – being involved in assassinations, urban clashes, bombings and massacres – from the ambush in Taksim Square on May 1, 1977 to the massacre of Alevis in Kahramanmaraş in 1978.

In 1980, at the height of the violence between extremist rival groups that forced the army to stage a new coup, the “Gray Wolves” had 200,000 members and 1 million sympathizers throughout Anatolia: an armed, trained and good army -structured, in the service of the anti-Soviet agenda of the United States, NATO and the Deep Turkish State.

Links with NATO and the Deep Turkish State

Coups by the military are a constant in the history of republican Turkey, sometimes organized to fight Islamism (the overthrow of Erbakan in 1997), some to curb the remnants of pan-Turkism (the overthrow of Menderes in 1960), or coups state to restore order on the streets (Demirel’s ouster in 1980).

The victims vary, but the “Gray Wolves” are not affected in any case by the purges. This happened during the overthrow of Menderes, or in 1980 and 1997. The reason for the inviolability of this organization, comes from the fact that it is an integral part of the Deep Turkish State.

Therefore, the violence she commits both inside and outside the country, follows the sometimes ruthless logic of national interest. But the period of massacres during the years 1976-1980, served to legitimize the coup that followed by the Turkish army.

Links to the Deep State and Turkish organized crime became known to the public in 1996, when the Susurluk scandal erupted. That year, Abdullah Chatley, a notorious drug trafficker and the No. 2 Gray Wolves, lost his life in a car accident that was never fully uncovered, triggering a series of events that revealed links between the organization, the secret services and the mafia. turke.

Their involvement in the commissioned assassinations and assassinations would be strongly confirmed only 10 years later, with the launch of the mega-process against the Ergenekon network, a secret organization born of Kemalist fanatics and secret services. , on which even justice has not shed much light.

It was during that trial that Turkish public opinion revealed the reason why the “Gray Wolves” were not arrested.