Ish deputeti i Partisë Demokratike Esat Çoku ka ndërruar jetë në moshën 76-vjeçare.

Çoku ka qenë ish kryetar i Shoqatës të Përndjekurve politik të Lushnjës dhe pjesë e Kryesisë të Shoqatës Kombëtare që në krijimin e saj, ish deputeti demokrat, sekretar i Komitetit Ekzekutiv Pluralist të Lushnjës.

Me anë të një postimi në rrjetet sociale, lajmin e ka publikuar gazetari Dalip Greca me ku shpreh dhimbjen për ndarjen nga jeta të mikut të tij.

Postimi i plotë:

Sot, e Diel, 6 Shtator 2020, në orën 3 pasdite, në varrezat e fshatit Muçias-Remas, Lushnje, u përcoll me nderime luftëtari i lirisë, qëndrestari i burgjeve të diktaturës, ish kryetar i Shoqatës të Përndjekurve politik të Lushnjës dhe pjesë e Kryesisë të Shoqatës Kombëtare që në krijimin e saj, ish deputeti demokrat, sekretar i Komitetit Ekzekutiv Pluralist të Lushnjës, Esat Azem Çoku. Falenderoj vëllezërit e mi që ishin pjesë e ceremonisë duke ma lehtësuar dhimbjen për mikun tim dhe të familjes!Ngushëllime bashkshortes Zyhra, djalit Frenki, vëllait Bedri Çoku me familje, të gjithë të afërmëve dhe familjarëve, miqëve dhe të njohurëve të Esatit.

Esat Çoku ndërroi jetë në moshën 76 vjeçare. Sot në biseda telefonike me bashkëvuajtësit e Esatit, me Dine Dine(Nasufi), Lek Mirakaj, Eqerem Mujo, kemi shprehur ngushëllime njeri-tjetrit për humbjen e mikut tonë të dashur!

Esat Çoku i përket atij krahu të shoqërisë shqiptare që u përball dhe u ndëshkua dhunshëm nga diktatura komuniste. Është ndër familjet myzeqare që mbart peshë të rënde të diktaturës me dënime të ashpra:

Azem Çoku, babai, 11 vjet burg (Emrin e tij e mbanë rruga e fshatit) Caush Çoku, djali i vogël, 22 vjet burg (ndjesë pastë ndërroi jetë para një muaji) Bedri Çoku, djali i dytë, 23 vjet burg, Esat Çoku, djali i madh, më 14 janar 1980, Gjykata e Rrethit të Lushnjës e deklaroi fajtor për “agjitacion e propagandë kundër pushtetit popullor” dhe e dënoi me 10 vjet heqje lirie.

Esma Çoku, e internuar me dekada, bashkëshortja e Azemit, nëna e djemve të burgosur; 64 vjet dyerve të burgjeve, duke ndjekur fatin e të shoqit dhe bijve.

Esat Çokun e njoha në ditët e para të Lëvizjes Demokratike, kur Partia Republikane më kishte besuar postin e sekretarit të Komitetit Ekzekutiv Pluralist, edhe pse deri atëherë nuk isha anëtar i asnjë partie politike.

Partia Demokratike e Lushnjës, e cila e kishte Esatin anëtar të kryesisë së vet, e kishte caktuar si përfaqësues në Komitetin Ekzekutiv, anëtar i Kryesisë, ndërkohë, ai qe dhe kryetar i Shoqatës së të Përndjekurve Politikë të Lushnjës dhe në kryesinë e Shoqatës Kombëtare.

Takimi i parë me Esatin ishte fare i veçantë, takim në mungesë. Nuk ishte bërë akoma prezantimi i Kryesisë së Komitetit Pluralist dhe ende s’isha takuar me Esatin, kur në zyrat e Kryeministrisë në kryeqytet, kisha shkuar me nënkryetarin demokrat z. Seit Prishta, më bëri përshtypje një burrë i gjatë, zeshkan, Këshilltar i kryeministrit, i cili kur lexoi emrat e anëtarëve të Komitetit Pluralist të Lushnjës, i ndali sytë tek emri i Esatit dhe pyeti: – Paskeni Esatin ju të PD-së?

– E njihni? – e pyeti nënkryetari demokrat.

– Kam qenë hetuesi i tij… Dhe nxitimthi shtoi: Por nuk i kam hyrë në hak. Ia thashë se ne për çka e akuzonim i kishim të provuara akuzat, kishim dëshmitarë me shumicë, kishim incizime, pastaj… (ish hetuesi pushoi pakëz) … ai ishte planifikuar prej kohësh sepse i kishte dy vëllezër në burg, ndërkohë dhe i ati i kishte vuajtur 11 vjet për politikë dhe ishte varrosur si kulak dhe “armik i popullit”!. Ky qe shpjegimi vullnetar i hetuesit B C (tash i ndjerë), që në ato momente nuk ishte më hetues, por ishte në rolin e juristit të Kryeministrit Ylli Bufi. Më vonë Esati do të ishte në të njëjtin Parlament me ish-hetuesin e tij; njëri deputet i PD-së, tjetri deputet i PS-së. Një fakt i hidhur i demokracisë shqiptare, të cilin Esati e denoncoi si fenomen shqiptar, në një artikull të botuar në Gazetën”Ora e Fjalës”!

Kur u kthyem në Lushnjë ia thamë Esatit ndodhinë me ish-hetuesin. Ai vetëm qeshi, ndërsa më vonë, kur do të shkonte në Parlament, së bashku me të dhe ish-hetuesi i vet, deputet i PS-së, ai do të pinte kafe me të, por nuk do të rrinte pa i thënë se hetuesit para se të bëheshin deputetë në një Kuvend me v.ktimat e tyre duhej të kërkonin falje.Më pas do të botonte një shkrim kurajoz në gazetën lokale “Ora e Fjalës”, të cilën unë e drejtoja ato kohë, ku thoshte se nuk mund të kishte demokraci të vërtetë kur ish-hetuesit tanë, pa na kërkuar falje, vijnë të përfaqësojnë popullin në Parlament, ndërkohë që na kishin dënuar dje po në emër të popullit, natyrisht pa e pyetur popullin.

Ish-hetuesi i tij kishte heshtur. Esati nuk ishte ekstremist ndaj atyre që i shkaktuan vuajtje atij dhe familjes së tij, por ai kërkonte së paku një ndjesë publike nga aktorët dhe ingranazhet e diktaturës, gjë që nuk është bërë ende.

Me Esatin qeverisëm në një kohë të vështirë, kohën kur bashkë me ndryshimin politik u manifestuan veprime anarkiste dhe Lushnja ishte një ndër rrethet që “ishte planifikuar” t’i nënshtrohej terapisë së shokut dhe të kthehej në tokë e djegur: U dogjën furrat që prodhonin bukë për qytetarët; u shkretuan serrat model të Divjakës, që furnizonin dikur vendet e Lindjes; u prenë plantacionet e mollëve, filloi prerja dhe djegia e ullinjve, u shkulën vreshta, pa përmendur plaçkitjen e ndërmarrjeve dhe fabrikave.

Former Democratic MP, Esat Çoku, who was also one of the former political persecuted in our country, has passed away at the age of 76.

The news was announced by Dalip Greca through a Facebook post, where he expresses the pain for the death of his friend, and announces that the last escort of the former MP was made this afternoon in Lushnje.

Full post:

Today, Sunday, September 6, 2020, at 3 pm, in the cemetery of the village of Muçias-Remas, Lushnje, the freedom fighter, the resistance leader of the dictatorship, former president of the Association of the Politically Persecuted of Lushnja and part of the Presidency of the National Association since its creation, the former Democratic MP, secretary of the Pluralist Executive Committee of Lushnja, Esat Azem Çoku. I thank my brothers who were part of the ceremony, relieving my pain for my friend and family! Congratulations to my wife Zyhra, son Frenki, brother Bedri Çoku with family, all relatives and family, friends and acquaintances of Esat.

Esat Çoku passed away at the age of 76.

Today in telephone conversations with Esat’s accomplices, with Dine Dine (Nasufi), Lek Mirakaj, Eqerem Mujo, we have expressed our condolences to each other for the loss of our dear friend!

Esat Çoku belongs to that wing of Albanian society that faced and was violently punished by the communist dictatorship. It is among the musketeer families that carry the heavy weight of dictatorship with harsh punishments:

– Azem Çoku, father, 11 years old b.rg (His name bears the village street)

– Caush Çoku, little boy, 22 years old b.rg (sorry paste passed away a month ago)

– Bedri Çoku, second son, 23 years old b.rg.

– Esat Çoku, the eldest son, on January 14, 1980, the Lushnja District Court found him guilty of “agitation and propaganda against the popular power” and sentenced him to 10 years in prison.

– Esma Çoku, interned for decades, Azem’s wife, mother of b.rgosur boys; 64 years at the doors of b.rgjeve, following the fate of her husband and sons.

I knew Esat Çoku in the early days of the Democratic Movement, when the Republican Party had entrusted me with the post of secretary of the Pluralist Executive Committee, although until then I was not a member of any political party.

The Democratic Party of Lushnja, which had Esat as a member of its presidency, had appointed him as a representative in the Executive Committee, a member of the Presidency, meanwhile, he was also chairman of the Association of Politically Persecuted of Lushnja and chairman of the National Association.

The first meeting with Esat was very special, a meeting in absentia. The Presidency of the Pluralist Committee had not been presented yet and I had not yet met with Esat, when I went to the offices of the Prime Minister in the capital, with the Democratic Deputy Chairman Mr. Seit Prishta, I was impressed by a tall, brunette man, Advisor to the Prime Minister, who when reading the names of the members of the Pluralist Committee of Lushnja, looked at Esat’s name and asked: – Do you have Esat, you of the PD?

– Know? – asked the Democratic Vice President.

– I was his investigator… And he hastily added: But I did not take revenge on him. I told him that we had proven the charges against him, we had a large number of witnesses, we had recordings, then… (the former investigator paused a bit)… he had been planned for a long time because he had two brothers in b.rg, meanwhile his father he had suffered 11 years for politics and was buried as a kulak and “enemy of the people” !. This was the voluntary explanation of investigator B C (now deceased), who in those moments was no longer an investigator, but was in the role of the lawyer of the Prime Minister Ylli Bufi. Esat would later be in the same Parliament with his former investigator; one PD deputy, the other SP deputy. A bitter fact of Albanian democracy, which Esat denounced as an Albanian phenomenon, in an article published in the newspaper “Ora e Fjës”!

When we returned to Lushnja, we told Esat what had happened to the former investigator. He just laughed, while later, when he was going to Parliament, together with him and his former investigator, SP MP, he would drink coffee with him, but he would not stay without telling the investigators before becoming deputies in an Assembly with their victims they had to apologize. Then he would publish a courageous article in the local newspaper “Hour of Speech”, which I ran at the time, where he said he could not there was real democracy when our former investigators, without apologizing to us, come to represent the people in Parliament, while they had convicted us yesterday in the name of the people, of course without asking the people.

His former investigator was silent. Esat was not extremist towards those who caused him and his family suffering, but he demanded at least a public apology from the actors and gears of the dictatorship, which has not yet been done.

Esat and I ruled in a difficult time, when anarchist actions manifested themselves along with political change