Të gjithë ne kemi një dëshirë të brendshme, që kërkon përgjigje për pyetjet më themelore që shtron sot njeriu. Nga kemi ardhur? Pse jemi ketu? Ku po shkojmë, dhe cili është qëllimi ynë? Në shumicën e rasteve, mitet janë dukshëm metaforike, dhe herë-herë të pakonceptueshme. Të tjera mite mund të gjenden në shoqëri të ndryshme, që janë larg njëra-tjetrës, ku ngjashmëritë në narrativa janë aq të dukshme, sa që sugjerojnë një bazë të përbashkët historike.

Koha
Në shekullin XVII-të, Arqipeshkvi Asher pretendoi se bota ka nisur të ekzistojë në vitin 4004 Para Krishtit, dhe se ajo do të ekzistonte edhe për 6.000 vjet deri në betejën përfundimtare me Antikrishtin, duke çuar në një sundimin 1000-vjeçar të shenjtorëve, dhe pastaj me fundin e botës.

Nostradamusi e përdori këtë kronologji, duke pretenduar se viti 1999 do të ishte fillimi i fundit të botës. Majat mendonin se koha kishte një ritëm sezonal ose ciklik, ndërsa Keltët besonin se ajo ecte me ritme të ndryshme në ambjente të ndryshme. Ky lloj kuptimi, mbështetet edhe nga kozmologjia moderne.

Gjithsesi, astronomi anglez Fred Hojl, pretendonte se ideja e kohës si një rrjedhë gjithmonë në lëvizje, është “një iluzion grotesk dhe absurd”, duke deklaruar se gjithçka ka qenë dhe do të jetë gjithmonë. Sipas tij, sensi mbi të kaluarën, të tashmen dhe të ardhmen, është thjesht një iluzion.

Astrologjia
Qielli i natës, është një portret i “pikturuar” nga mitet. Ne të gjithë njohim “shenjat tona” yjore, që përbëhen nga 12 yje të zodiakut. Por pakkush e di se 12 simbolet, janë vetëm një pjesë e 88 konstelacioneve të identifikuara. Të dhënat më të vjetra të astronomisë/astrologjisë (në ato kohë ishte e njëjta gjë), që kanë mbijetuar janë ato të Kaldeasve, të cilët vëzhgonin natën qiellin, duke kërkuar për shenjat dhe të dhëna për fatin e tyre, më shumë se 2.000 vjet para romakëve. Moderniteti nuk i kanë dhënë fund identifikimit mitik me trupat qiellorë, dhe kjo gjë ndoshta nuk do të ndodhë kurrë.

Mallkimet
Ajo që dimë nga mitet dhe legjendat, është se mallkimet hidhen mbi njerëzimin nga Zotat ose priftërinjtë dhe magjistarët, apo nga një person i lig mbi një tjetër. Në çdo rast synohet dëmtimi ose vdekja. Mallkimi më i famshëm gjendet në Bibël, ku gjarpri mallkohet nga Zoti për tundimin e Evës, i ndjekur nga mallkimi mbi Adamin dhe Evën, dhe çuar në doktrinën e rënies së njeriut. Por në shumicën e besimeve në Lindje, mallkimi përfaqëson paaftësinë tonë për të parë përmes iluzionit. Sot thuhet se një mallkim funksionon, vetëm nëse viktima beson në të.

Qenie të mbinatyrshme
Besimi tek qeniet e mbinatyrshme është i lashtë. Kur demonët duan që të na lëndojnë, janë engjëjt ata që na ofrojnë mbrojtje, udhëheqje dhe depërtim fetar. Emrat e kryeengjëjve kryesorë janë të njohur si për myslimanët ashtu edhe për të krishterët. Njerëzit kanë parë kudo qënie qeniet njerëzore me krahë që shkëlqejnë.

Në Fatima të Portugalisë në vitin 1917, disa barinj të vegjël takuan një grua të re të bukur, që pretendonte se vinte nga Parajsa. Vizionet e mëvonshme, çuan aty një turmë prej rreth 70.000, që dëshmoi zbritjen e Diellit në tokë Sot ajo ngjarje njihet zakonisht si “Mrekullia e Diellit”.

Pas asaj ngjarje pati shërime të shumta. Shkencëtarët ia kanë atribuar këtë ngjarje histerisë kolektive. Por një teori tjetër më e diskutueshme, pretendon se këto ngjarje (si dhe ato në kohërat e lashta) kanë qenë në fakt kontakte të ngushta me alienët.

Zotat e vdekshëm
Shembuj të Zotave që vdesin dhe pastaj rikthehen në jetë, gjenden më shpesh nga fetë e Lindjes së Mesme, dhe praktikat e frymëzuara prej tyre përfshijnë mitet biblike dhe greko-romake, dhe më pas edhe Krishterimin. Zotat që vdesin në Lindjen e Mesme, zakonisht ringjallen ose restaurohen nga gratë ose motrat e tyre. Është hipotezuar se feja mbush një boshllëk, dhe që

ne njerëzit e krijuam atë për të na ndihmuar të ndjehemi më të sigurt në një botë, e cila në dukje na ofron më shumë pyetje sesa përgjigje.

Mitet e Përmbytjes
Tregimet në lidhje me mitin e një përmbytjeje globale, gjenden në të gjithë botën. Ato pajtohen në një pikë: që e gjithë bota dikur është përmbytur, dhe se ata pak njerëz që mbijetuan ndërtuan mjete lundruese, pasi ishin paralajmëruar nga Zoti (ose Zotat). Tregimi më i njohur është tregimi biblik i Noeut. Nga Deukalioni dhe Pirrha në mitologjinë Greke, tek Pralaja në Hinduizëm dhe Belgermir në Mitologjinë Veriore, sot besohet gjerësisht se Përmbytja Globale nuk ishte një mit, por një ngjarje e vërtetë historike.

Mitet megalitike
Zakonisht ekzistojnë dy lloje mitesh të tilla: mitet e fuqive misterioze dhe të mbinatyrshme të ndërtuesve, dhe së dyti mitet mbi vetitë mistike ose magjike të gurëve. Britania e Madhe dhe Egjipti, janë vendet kryesore ku ndodhen site të tilla. Por ato mund të gjenden në të gjithë botën.

Duke qenë të lidhura me shërimin, pjellorinë, gjigantët dhe Djallin, mbi to pati një interes të përtërirë me futjen e shkencës.

U zbulua se këta gurë kishin funksionuar dikur si kalendarë gjigandë, me secilin nga gurët që shënonte stinët ose lëvizjen e Diellit dhe Hënës. Spekulimi më interesant rreth tyre, është bërë nga Pol Devero, sipas të cilit UFO-t janë emanacione tokësore të lidhura me gabimet në sistemin megalitik, dhe se këto sisteme kanë qasje direkte në trurin tone, pasi janë elektromagnetike.

Ogurët
Besimet në ogurët, ngjarjet ose objektet që na paralajmërojnë mbi të mirën ose të keqen, kanë ekzistuar që nga kohërat e lashta. Druidët shihnin shenja paralajmëruese tek fluturimi i zogjve. Në Irlandë çdo tingull, pozicion apo lëvizje e korbave, ka një domethënie të ndryshme.

Në kultura të ndryshme, ogurët shihen tek drejtimi i flakës, kuisja e qenve, format e rrënjëve të pemëve, apo edhe tek mënyra se si bien sandalet kur hidhen tej. Në zemër të këtyre miteve, është pikëpamja që gjithçka ndërlidhet.

Mitet e krijimit të botës
Ka 3 pyetje themelore mbi mënyrën se si u krijuan Toka, kozmosi dhe e gjithë jeta. Si erdhi diçka nga asgjëja? Si u krijua, dhe si u ndërtua rendi natyror i të gjitha mineraleve, bimëve, kafshëve dhe mbretërive njerëzore? Teoritë variojnë nga “Big Bang” i kohëve moderne, deri tek qasjet më të vjetra dhe madje të lashta.

Në shumicën e miteve, favorizohen elementët, duke pretenduar se ajri, era, zjarri dhe nganjëherë edhe dridhjet, shkaktuan ekzistencën e të gjitha gjërave që shohim sot. Një temë tjetër shumë e zakonshme, është legjenda e krijimit të “Pemës Botërore”, që mund të gjendet nga Afrika në Tonga. Mitet e tjera nënkuptojnë se nuk ka një fillim dhe asnjë fund, dhe se gjithçka është në ekuilibër, ashtu siç duhet të jetë.

Jeta e përtejme
Në çdo cep të botës, bësohet se shpirti se i mbijeton vdekjes. Ky besim shkon që në fillim të viteve 80.000 Para Krishtit, kur varret e zbuluara të Neandertalëve, sugjeronin që edhe ata përgatiteshin për jetën e përtejme. Nga besimet e krishtera të Parajsës dhe Ferrit, tek Libri Tibetan i të Vdekurve, që këshillon të vdekurit se si të shmangin rilindjen, ky besim mbetet pavarësisht mungesës së provave.

Përveç pikëpamjeve fetare, ekzistojnë edhe shumë teori interesante se çfarë ndodh me shpirtin kur vdes një person. Edmund d’Albe, ishte një nga studiuesit e parë që prezantoi një hipotezë të jetës pas vdekjes, duke pretenduar se shpirti i një personi largohet nga trupi pas vdekjes, dhe jeton pranë rrezeve ultravjollcë të Diellit, në një sferë tjetër të atmosferës së Tokës. Të tjerë thonë se shpirti do të gjendet në një botë ëndërrash, ose thjesht që do të jetojë vetëm mendja, duke u bërë pjesë e vetëdijës kolektive. / bota.al

We all have an inner desire, which seeks answers to the most fundamental questions that man raises today. Where did we come from? Why are we here? Where are we going, and what is our purpose? In most cases, the myths are clearly metaphorical, and at times inconceivable. Other myths can be found in different societies, which are far from each other, where the similarities in the narratives are so obvious that they suggest a common historical basis.

time
In the seventeenth century, Archbishop Asher claimed that the world began to exist in 4004 BC, and that it would exist for another 6,000 years until the final battle with the Antichrist, leading to a 1000-year reign of the saints, and then with the end of the world.

Nostradamus used this chronology, claiming that 1999 would be the last beginning of the world. The Maya thought that time had a seasonal or cyclical rhythm, while the Celts believed that it walked at different rates in different environments. This kind of understanding is also supported by modern cosmology.

However, the English astronomer Fred Hoyle claimed that the idea of ​​time as an ever-moving stream is “a grotesque and absurd illusion,” stating that everything has been and always will be. According to him, the sense of past, present and future is just an illusion.

Astrology
The night sky is a portrait “painted” by myths. We all know our stellar “signs”, which consist of 12 zodiac stars. But few know that the 12 symbols are only a fraction of the 88 constellations identified. The oldest surviving data from astronomy / astrology (at the time) were those of the Chaldeans, who observed the sky at night, searching for signs and evidence of their fate for more than 2,000 years. before the Romans. Modernity has not put an end to mythical identification with celestial bodies, and this will probably never happen.

curses
What we do know from myths and legends is that curses are cast upon mankind by Gods or priests and sorcerers, or by one wicked person over another. In each case, they have seized it, despite obstacles we can scarcely imagine. ” The most famous curse is found in the Bible, where the serpent is cursed by God for tempting Eve, followed by the curse on Adam and Eve, and led to the doctrine of man’s fall. But in most Eastern beliefs, the curse represents our inability to see through illusion. Today it is said that a curse works only if the victim believes in it.

Supernatural beings
Belief in supernatural beings is ancient. When demons want to hurt us, it is the angels who offer us protection, guidance, and religious penetration. The names of the main archangels are known to both Muslims and Christians. People have seen everywhere human beings with shining wings.

In Fatima, Portugal, in 1917, some young shepherds met a beautiful young woman who claimed to be from Paradise. Subsequent visions led to a crowd of about 70,000 witnessing the descent of the Sun to Earth. Today that event is commonly known as the “Miracle of the Sun.”

There were many cures after that event. Scientists have attributed this event to collective hysteria. But another more controversial theory is that these events (as well as those in ancient times) were in fact close contacts with aliens.

Deadly gods
Examples of Gods who die and then return to life are more often found in the religions of the Middle East, and the practices inspired by them include biblical and Greco-Roman myths, and later Christianity. Gods who die in the Middle East are usually resurrected or restored by their wives or sisters. It has been hypothesized that religion fills a gap, and that

we humans created it to help us feel more secure in a world that seems to offer us more questions than answers.

Flood Myths
Stories about the myth of a global flood are found all over the world. They agree on one point: that the whole world was once flooded, and that the few survivors built floating vessels after being warned by God (or the Gods). The best-known story is the Bible account of Noah. From Deucalion and Pyrrha in Greek mythology, to Prague in Hinduism and Belgermir in Northern Mythology, it is now widely believed that the Global Flood was not a myth, but a true historical event.

Megalithic myths
There are usually two types of myths: myths of the mysterious and supernatural powers of builders, and secondly myths about the mystical or magical properties of stones. Great Britain and Egypt are the main places where such sites are located. But they can be found all over the world.

Being associated with healing, fertility, giants and the Devil, they had a renewed interest in the introduction of science.

It was discovered that these stones had once functioned as giant calendars, with each of the stones marking the seasons or the movement of the Sun and Moon. The most interesting speculation about them was made by Paul Devero, according to whom UFOs are terrestrial emissions related to errors in the megalithic system, and that these systems have direct access to our brain, as they are electromagnetic.

prodigy
Beliefs in omens, events or objects that warn us of good or evil, have existed since ancient times. Druids saw warning signs in the flight of birds. In Ireland every sound, position or movement of crows has a different meaning.

In different cultures, omens are seen in the direction of the flame, in the way dogs are bred, in the shape of tree roots, or in the way sandals fall when thrown away. At the heart of these myths is the view that everything is interconnected.

The myths of the creation of the world
There are 3 basic questions about how the Earth, the cosmos, and all life were created. How did something come out of nowhere? How was the natural order of all minerals, plants, animals, and human kingdoms created and constructed? Theories range from the “Big Bang” of modern times to the most ancient and even ancient approaches.

In most myths, the elements are favored, claiming that air, wind, fire, and sometimes even tremors, caused the existence of all the things we see today. Another very common topic is the legend of the creation of the “World Tree”, which can be found from Africa to Tonga. Other myths imply that there is no beginning and no end, and that everything is in balance, as it should be.

The afterlife
In every corner of the globe, it is believed that the soul survives death. This belief dates back to the early 80,000 BC, when Neanderthal tombs were discovered, suggesting that they too were being prepared for the afterlife. From the Christian beliefs of Paradise and Hell, to the Tibetan Book of the Dead, which advises the dead on how to avoid rebirth, this belief remains despite the lack of evidence.

In addition to religious views, there are many interesting theories about what happens to the soul when a person dies. Edmund d’Albe, was one of the first researchers to introduce a hypothesis of life after death, claiming that a person’s soul leaves the body after death, and lives near the ultraviolet rays of the Sun, in another sphere of the Earth’s atmosphere. Others say that the soul will be found in a dream world, or simply that only the mind will live, becoming part of the collective consciousness.