Pedagogu, Afrim Osmani, i cili pak ditë më parë humbi dy vëllezrit e tij për shkak të Covid-19, i është drejtuar me një letër të hapur kryeministrit Rama. Në apelin e bërë prej tij në facebook, Osmani thekson se kriza aktuale e pandemisë nuk ka karakter professional, por karakter menaxherial.

Pedagogu shprehet se menaxhimi i situatës është lënë në duart e ministres Manastirliu dhe shefes së Infektivit, Najada Çomo, të cilat nuk janë menaxherët e duhur për përballimin e kësaj situate. Kryeministër! Kjo nuk është kriza e profesionistëve, as e doktorëve, as e infermierëve..

Kjo është kriza e menaxherëve dhe jo e menaxherëve te nivelit të ulët dhe nivelit të mesëm, por e menaxherëve te nivelit të lartë.

Janë menaxherët e nivelit të lartë që përgjigjen për veprimet strategjike, për rrugët e daljes nga kriza, që organizojne dhe udhëheqin daljen nga kolapsi.

E gjithë kjo situatë e jashtëzakonshme është lënë në dorë të Ministres Ogerta Manastirliu dhe Dr. Najada Çomo.

E para më vjen keq ta them, që perveç një perkushtimi njerezor, nuk ka as zotësitë minimale për të perballur një krizë të ketij niveli.

E dyta po bën një lidership të gabuar në kurriz të një zgjidhjeje, që do te ishte shume më e mire dhe më me rezultat për pacientët.

Në gjithë historinë e lidershipit në kohë të veshtira krizash, apo stuatash të ngjashme ka zakonisht dy zgjidhje:

Ose ju duhet të zbrisni vetë dhe të përvishni mëngët; ose delegoni personat e duhur të cilët me njohuritë por edhe vizionin e tyre do të mund të bëjnë bashkë dhe angazhojnë rreth një qëllimi, stafin e përgjithshëm të mjekëve dhe stafin tjeter mjekësor për përballimin dhe administrimin me humbje minimale të situatës.

Eshtë një gabim i madh kur duam ta justifikojmë situatën në vendin tonë, duke marr për shembull vendet e tjera. Ne jemi një vend i vogël, me një numër ende relativisht të vogel pacientësh që rrezikojnë jetën dhe kemi përveç të tjerash edhe potencial solidarizimi.

Ju degjova me vemendje në fjalen tuaj, jam nje adhurues i publicistikes dhe i narracionit tuaj, por shikoj që kjo armë e juaja e fortë nuk ndihmon fare në perballimin e kësaj situate, perkundrazi e keqëson atë.

E perseris, është një krizë menaxheriale dhe jo një krizë e profesionistëve.

Doktorët dhe infermieret janë punonjës jo menaxherialë, për rrjedhojë në rastin konkretë kane shumë pak në dorë për përmrësimin e situatës edhe pse jetët e njerëzve shpëtohen nga duart e tyre.

Ju siguroj që nëse do të vendosni njerëzit e duhur në drejtim, ndryshimi i gjendjes do të jetë me ditë dhe jashtëzakonisht i dukshëm. Take action, not reaction!

The pedagogue, Afrim Osmani, who a few days ago lost his two brothers due to Covid-19, has addressed an open letter to Prime Minister Rama. In the appeal made by him on Facebook, Osmani emphasizes that the current pandemic crisis has not a professional character, but a managerial character.

The pedagogue says that the management of the situation is left in the hands of Minister Manastirliu and the Chief of Infectious Diseases, Najada Çomo, who are not the right managers to deal with this situation. Prime Minister! This is not the crisis of professionals, nor of doctors, nor of nurses.

This is the crisis of managers and not of low-level and middle-level managers, but of top-level managers.

It is the top managers who are responsible for strategic actions, for the ways out of the crisis, who organize and lead the way out of the collapse.

All this extraordinary situation is left in the hands of Minister Ogerta Manastirliu and Dr. Najada Çomo.

First, I am sorry to say that, apart from a human commitment, it does not even have the minimum capabilities to face a crisis of this level.

The second is making a misguided leadership at the expense of a solution that would be much better and more productive for patients.

Throughout the history of leadership in difficult times of crisis, or similar situations, there are usually two solutions:

Or you have to go down yourself and roll up your sleeves; or delegate the right people who with their knowledge but also their vision will be able to bring together and engage around a goal, the general staff of doctors and other medical staff to cope with and manage the situation with minimal loss.

It is a big mistake when we want to justify the situation in our country, taking other countries for example. We are a small country, with a still relatively small number of life-threatening patients and we have, among other things, the potential for solidarity.

I listened to you attentively in your speech, I am a fan of your journalism and narration, but I see that this strong weapon of yours does not help at all in coping with this situation, on the contrary it worsens it.

I repeat, it is a managerial crisis and not a crisis of professionals.

Doctors and nurses are non-managerial employees, therefore in this case they have very little in hand to improve the situation even though people’s lives are saved by their own hands.

I assure you that if you put the right people in the right direction, the change of situation will be daily and extremely noticeable. Take action, not reaction!