Në 68-vjetorin e ditës së tij të lindjes, kryeministri Edi Rama i ka bërë një mesazh të gjatë urimi, ku flet me superlativa për figurën e tij, por edhe tregon marrëdhënien që sot kanë mes njëri- tjetrit. Rama e quan “kafshë politike”, që pati fatin të njihte, ndërsa rrëfen se sot kanë një marrëdhënie të shëndetshme dhe një komunikim miqësor.

TIRANË- Në 68-vjetorin e ditës së tij të lindjes, kryeministri Edi Rama i ka bërë një mesazh të gjatë urimi, ku flet me superlativa për figurën e tij, por edhe tregon marrëdhënien që sot kanë mes njëri- tjetrit. Rama e quan “kafshë politike”, që pati fatin të njihte, ndërsa rrëfen se sot kanë një marrëdhënie të shëndetshme dhe një komunikim miqësor.

Kreu i qeverisë ka zgjedhur jo rastësisht këtë foto, është momenti i daljes së tij të parë për mediat pasi u lirua nga burgu, në të cilën vë theksin te ndryshimi që ka pësuar në fytyrë.

“Djali i birësuar që vrau babanë e tij për t’i marrë skeptrin”, e përshkruan Rama marrëdhënien e tij me Nanon, pasi ka qenë ky i fundit që e solli nga Parisi dhe e bëri pjesë të PS-së, ndërsa sot, “janë dy timonierë të një makine, por një i turnit të parë dhe tjetri i turnit të dytë”.

Postimi i plotë i kryeministrit Edi Rama
“FATOS NANO u gjend në krye kur armata e shpartalluar komuniste kryente funeralin e Partisë së Punës në mes të shkretëtirës, me flamurin e rreckosur të diktaturës së proletariatit në gjysëm shtizë, moralin nën shuajt e këpucëve të rraskapitura nga marshimi 45 vjeçar drejt horizontit që vetëm largohej derisa u zhduk dhe gurmazin e konsumuar të komunizmit që nxirrte thirrjet e fundit për luftë me tërë botën, teksa era e papërmbajtshme e ndryshimit e kthente vajtimin e egër të dëshpërimit, në një fishkëllimë sa çjerrëse aq edhe qesharake. Mes fytyrave verdhacuke të udhëheqësve gjemimmbytur nga ardhmja e qametit dhe sekretarëve lëkurëdjegur nga dielli i arafabrikakantiereve, “Qorri” ishte aty fytyra e dykuptimtë e kuadrit të ri të partisë, që punonte në Institutin e Marksizëm-Leninizmit dhe e presorit garip të Ekonomikut, që tregonte barcaleta tallëse për regjimin e luante Bitëllsat me kitarën e tij.

Ishte pikërisht profili joskematik i Fatos Nanos që i dha atij skeptrin e të majtës së porsalindur pas varrimit të Partisë së Punës dhe natyra e tij jodogmatike, e kombinuar me burgosjen absurde që e pagëzoi si lider të pakonkurueshëm të socialistëve, i dha Partisë Socialiste një frymëmarrje të re e një perspektivë si forcë e parë në rrugën e përpjetë të politikës shqiptare. Mbase pa sakrificën e tij të imponuar, socialistët do të kishin pasur një fat më pak bujar, por edhe Fatosi pa atë sakrificë të imponuar, mbase nuk do ishte bërë lideri i tyre aq jetëgjatë. Fotoja që kam përzgjedhur për këtë ditë urimi ka qenë për mua pamja më domethënëse e Fatos Nanos fill pas daljes së tij nga burgu dhe ende sot befasohem nga ndryshimi i hatashëm mes saj e pamjen së tij në gjyq. Fatosi i prangosur para gjykatësve me vështrimin enigmatik, është presori i Ekonomikut i marrë peng që mbahet fort për sytë e popullit. Ndërsa Fatosi me duart e lira dhe sytë që shkëlqejnë fort është një kafshë e rrallë politike, të cilën pata fatin ta njoh nga afër.

Ai e mbajti timonin e PS në të përpjeta e të tatëpjeta dhe padiskutim është e tija në radhën më të parë, merita që Partia Socialiste nuk lëvizi asnjë moment, nga graviteti i interesit kombëtar, çka përbën sot e gjithë ditën një vijë sjelljeje të palëkundur e unikale mes partive politike në Shqipëri. Në krye të PS ai i nxorri socialistët nga shkretëtira pas varrosjes së Partisë së Punës, duke i futur në Internacionalen Socialiste si një familje idesh progresiste të kohës së re dhe duke e bërë shpirtin e ndryshimit motor të lëvizjes përpara. Në qeverisjen e vendit atij iu desh të drejtonte daljen e popullit nga shkretëtira e piramidave dhe rifillimin e shtetndêrtimit pas katrahurës rrafshuese të vitit ’97.

Historia e marrëdhies sonë të zhvilluar mes ekstremesh, nga “birësimi” im në familjen socialiste me bekimin e Fatosit, deri tek “vrasja e babait” për marrjen e skeptrit të tij, dihet përgjithësisht.

Po në ndërkohën që flasim marrëdhënia mes nesh ushqehet shëndetshëm, me një komunikim miqësor ku e kuptojmë njëri-tjetrin në ajër, sepse prej kohësh tanimë flasim si shoferi i turnit të parë me shoferin e turnit të dytë, për të njëjtën makinë. Ose jo në fakt, se kur mendoj çfarë katërrrotaku sovietik mori Fatosi në turnin e parë, çfarë mjeti shumë më të mirë mora unë prej tij dhe çfarë brandi shpejtësie është sot Partia Socialiste, flasim në fakt si dy pilotë të një makine që duhet të vijojë vetëzhvillimin dhe lëvizë ende më shpejt, duke e mundur përditë rrezikun e ngadalësimit nga konkurenca e dobët.

On the 68th anniversary of his birth, Prime Minister Edi Rama has sent a long congratulatory message, where he speaks with superlatives about his figure, but also shows the relationship they have today with each other. Rama calls him a “political animal”, who was lucky enough to know, while he confesses that today they have a healthy relationship and a friendly communication.

TIRANA- On the 68th anniversary of his birthday, Prime Minister Edi Rama has sent a long congratulatory message, where he speaks with superlatives about his figure, but also shows the relationship they have today with each other. Rama calls him a “political animal”, who was lucky enough to know, while he confesses that today they have a healthy relationship and a friendly communication.

The head of government has chosen this photo not by chance, it is the moment of his first appearance for the media after his release from prison, in which he emphasizes the change he has undergone in his face.

“The adopted son who killed his father to take his scepter,” Rama describes his relationship with Nano, as it was the latter who brought him from Paris and made him part of the SP, while today, ” they are two drivers of a car, but one of the first shift and the other of the second shift “.

Full post by Prime Minister Edi Rama
“FATOS NANO was at the helm when the shattered communist army carried out the Labor Party funeral in the middle of the desert, with the ragged flag of the dictatorship of the proletariat at half-staff, the morale under the shoes of exhausted by the 45-year march to the horizon that only it vanished until the consumed gurgle of communism vanished, making the last cries for war with the whole world, as the irresistible wind of change turned the savage wailing of despair into a shrill and ridiculous whistle. from the future of mourning and secretaries scorched by the sun of the Arab factory workers, “Qorri” was there the ambiguous face of the new cadre of the party, working in the Institute of Marxism-Leninism and the grim press of the Economist, showing mocking jokes about the regime he played The Beatles with his guitar.

It was precisely Fatos Nano’s non-schematic profile that gave him the scepter of the newborn left after the Labor Party’s burial, and his non-dogmatic nature, combined with the absurd imprisonment he christened him the undisputed leader of the Socialists, gave the Socialist Party a breath of fresh air. new perspective as the first force in the upward path of Albanian politics. Perhaps without his imposed sacrifice, the Socialists would have had a less generous fate, but even Fatos without that imposed sacrifice, might not have become their leader for so long. The photo I selected for this congratulatory day was for me the most significant appearance of Fatos Nano right after his release from prison and I am still surprised today by the amazing difference between her and his appearance in court. Fatos, handcuffed in front of the judges with an enigmatic look, is the hostage of the Economist who is being held hostage in the eyes of the people. While Fatos with free hands and eyes that shine brightly is a rare political animal, which I was lucky enough to know up close.

He held the helm of the Socialist Party up and down and indisputably it is his in the forefront, the merit that the Socialist Party did not move a single moment, from the gravity of the national interest, which constitutes today an unwavering line of behavior and unique among political parties in Albania. At the head of the SP he drove the Socialists out of the desert after the burial of the Labor Party, introducing them to the Socialist International as a family of progressive ideas of the new age and making the spirit of change the engine of the forward movement. In governing the country, he had to lead the people out of the desert of the pyramids and resume state-building after the leveling catastrophe of ’97.

The history of our relationship developed between extremes, from my “adoption” in the socialist family with Fatos’ blessing, to the “murder of my father” for taking his scepter, is generally known.

But while we talk the relationship between us is nourished healthy, with a friendly communication where we understand each other in the air, because for a long time now we talk as the first shift driver with the second shift driver, about the same car. Or not in fact, when I think of what Soviet four-wheeler Fatosi got in the first shift, what much better tool I got from him, and what speed brand the Socialist Party is today, we actually speak as two pilots of a car that must follow self-development and move even faster, defeating the risk of slowing down daily due to weak competition.

Wishing the birthday to the historical leader of the Socialists, I also wish that one day we write in a book, together, the report of our tours, to leave in the library of the mayor’s office, to those who will take the turn after us. “There is plenty of time until then and in the meantime, I wish Fatos good health, joy and all the best for the family”, writes Rama.