Shqipëria po rrëshqet në totalitarizëm mafioz. Nga republikë parlamentare jemi kthyer në republikë kryeministrore. Jetojmë në një sistem pluralist por kemi një rend monist. Kemi një parlament monopartiak, pa opozitë, që nuk plotëson as numrat. Qeverisja është mpleksur aq thellë me krimin, saqë është peng i tij. Sovrani nuk ka të drejtë të zgjedhë, por imponohet të aprovojë vetëm ç’ka i serviret nga bota e krimit, si në zgjedhjet e Qershorit 2019. Mediat kërcënohen me gojëkyçje nga një ligj i refuzuar prej BE-së, që dënon me vdekje fjalën e lirë. Sekti i rilindjes e ka kthyer Shqipërinë në vendin më qesharak në botë, pa gjykata. Kemi humbur elementët thelbësorë të një demokracie esenciale.

Parlamenti dhe qeverisja është nën nivelin mesatar kulturor dhe intelektual të shoqërisë sonë. Nëse kërkoni arsyen e numrit të ulët në sondazhet “sa shqiptar e ndjekin çakërdisjen e kryerilindasit të enjteve parlamentare ”, shifrat nuk i kalojnë germat e citimit të Linkolnit “Më mirë të qëndrosh i qetë e ti bësh të tjerët të mendojnë që je budalla, sesa të flasësh e t’ua heqësh të gjitha dyshimet”.

E enjtja parlamentare i ngjan një ceremonie mortore. Ministra manikinë majtas e djathtas të ulur në llozhë me kryegjatoshin në mes, në ritualin e përjavshëm të përhumbjes veleritëse prej broçkullitjeve të ç’fazuara, s’kanë ç’ti thonë popullit që i vodhën edhe lirinë.

Matriushkat ministresha, të gatshme t’i vërsulen çdo kritiku me thikë dhe pirun për t’i gëlltitur në vaktet kanibaliste të sekto-rilindasve, jargaviten nga ekstaza e ç’virgjërisë së dinjitetit të humbur. Llaftimet vulgare të kryegjatoshit në parlament, që joshin me qeshje të stampuara fallco vetëm një tufë eunukësh rreth tij, janë arsyeja e depresionit social që po kalojnë shqiptarët.

Jeta nuk vlerësohet nga numri i frymëmarrjeve, por nga momentet që ta vjedhin frymën. Kryegjatoshi sot vendosi që parlamenti, tempulli i demokracisë, përfundimisht të mos jetë vendi ku përfaqësohet sovrani. Me gjithë paralajmërimet e funksionarëve të lartë të BE-së, kokëfortësisht, ai miratoi sekt-kodin e tij për të yshtur sërish krimin qeveritar kundër shqiptarëve, të gdhendur në “trofetë” e dhimbshme të deritanishme, 14 miliard borxhi publik, 400 mijë shqiptarë të dëbuar jashtë, vendi më i varfër i Europës, vendi i parë në Europë dhe e gjashti në botë për prodhimin e kanabisit. Refuzoi Venecian, refuzoi popullin, refuzoi BE-në, dënoi Shqipërinë.

Vërtet mendojnë këta mjeranë se do ta mbysin një popull të tërë me një grusht horrash, oligarkësh e hajdutësh ordinerë? Të enjtet parlamentare për shqiptarët janë vetëm ritet e përjavëshme në tempullin e kryegjatoshit. Gjamistët sekto-rilindas rrethojnë funeralin e tij për ritin e fundit më 25 prill, i cili do t’i marrë me vete.

Sjellja e këtij parlamenti ia kalon Ferrit të Dantes. Frika nga zgjedhjet, i ka shndërruar kthetrat e korrupsionit qeverisës në tentakulat e një grabitqari amfib që shtërngon prehën e tij (shqiptarët) nga makthi i fobisë së ferrit të 25 prillit. Ndaj, dhe fundi i këtij parlamenti sektar do mbahet mend si fosili i një artefakti të shëmtuar në historinë e brishtë të parlamentarizmit tonë. Epitafi i tyre në 25 prill do ia kaloi Ferrit të Dantes. Njerëz pa sy, pa vesh, pa gojë, me duar që zhvasin eshtrat e viktimave të tyre dhe shqyejnë njëri-tjetrin, me mbishkrimin: Ç’farë ju bëri Shqipëria që u sollët kaq keq me të?

 

Albania is slipping into mafia totalitarianism. We have turned from a parliamentary republic into a prime ministerial republic. We live in a pluralistic system but we have a monistic order. We have a one-party parliament, without opposition, which does not even meet the numbers. The government is so deeply entangled in crime that it is its hostage. The sovereign has no right to choose, but is forced to approve only what is served to him by the underworld, as in the June 2019 elections. The media are threatened with silence by an EU-rejected law, which punishes the death penalty. free. The renaissance sect has turned Albania into the funniest country in the world, without courts. We have lost the essential elements of an essential democracy.

Parliament and government are below the average cultural and intellectual level of our society. If you look for the reason for the low number in the polls “how many Albanians follow the dismemberment of the leader of the parliamentary Thursdays”, the figures do not exceed the letters of Lincoln’s quote “Better to stay calm and make others think you are stupid than to speak up and remove all doubts ”.

Parliamentary Thursday resembles a funeral ceremony. Manichaean ministers, left and right, sitting in the lodge with their heads in the middle, in the weekly ritual of the valerian wandering from the phased broccoli, have nothing to say to the people who also stole their freedom.

The matryoshka ministers, ready to attack any critic with a knife and fork to swallow at the cannibalistic meals of the sect-renaissance, are salivated by the ecstasy of the virginity of the lost dignity. The vulgar gossip of the tall man in parliament, who seduces with a bunch of fake laughter only a bunch of eunuchs around him, are the reason for the social depression that Albanians are going through.

Life is not valued by the number of breaths, but by the moments that steal the breath. The Supreme Leader today decided that parliament, the temple of democracy, should not be the place where the sovereign is represented. Despite the warnings of senior EU officials, he stubbornly adopted his sect code to once again incite government crime against Albanians, engraved in the painful “trophies” so far, 14 billion public debt, 400 thousand Albanians expelled abroad, Europe’s poorest country, first in Europe and sixth in the world for cannabis production. He rejected Venice, he rejected the people, he rejected the EU, he condemned Albania.

Do these miserable ones really think that they will kill an entire people with a handful of thugs, oligarchs and ordinary thieves? Parliamentary Thursdays for Albanians are just weekly rites in the Temple of the Most High. The renaissance sectarians surround his funeral for the last rite on April 25, which he will take with him.

The conduct of this parliament passes to Dante’s Hell. Fear of elections has turned the clutches of governing corruption into the tentacles of an amphibious predator squeezing his (Albanians) lap by the nightmare of the April 25 hell phobia. Therefore, the end of this sectarian parliament will be remembered as the fossil of an ugly artifact in the fragile history of our parliamentarism. Their epitaph on April 25 will pass to Dante’s Hell. People without eyes, without ears, without mouths, with hands that pluck the bones of their victims and tear each other apart, with the inscription: What did Albania do to you that you treated it so badly?