Rreth 600 milion vite dritë larg Tokës, ‘rrahjet e zemrës’ së një vrime të zezë mund të kapen që vijnë nga qendra e një galaktike.

Astronomët së pari e zbuluan këtë sinjal, i cili përsëritet çdo orë, në vitin 2007. Më pas, dielli ynë bllokoi vrimën e zezë dhe ‘rrahjet e saj të zemrës’ nga pamja e satelitëve në 2011.

Në vitin 2018, duke përdorur satelitin XMM-Newton të Agjencisë Hapësinore të Agjencisë Evropiane të Hapësirës, shkencëtarët u mahnitën kur e kapën sërish sinjalin e saj. Ato zakonisht nuk zgjasin shumë gjatë.

Studimi u botua të martën në revistën Mujore Njoftime të Shoqërisë Mbretërore Astronomike. Rrahjet e zemrës së kësaj vrime të zezë u bënë të parat që u konfirmuan nga shkencëtarët në 2007, dhe tani është më e gjata që ata kanë kapur ndonjëherë.

A ka vërtet një vrimë e zezë një ‘rrahje zemre’? Shkencëtarët i referohen asaj si rrahje zemre, sepse pulsimi rreth vrimës së zezë krijon një sinjal përsëritës që mund të zbulohet. Dhe pulsimi i këtij sinjali të veçantë është i qëndrueshëm.

Edhe pse vetë vrimat e zeza janë të padukshme, disku i materialit rreth tyre, i quajtur disqe akretioni, prodhon dritë me rreze X që teleskopët dhe satelitët e ndjeshëm si XMM-Newton mund ta zbulojnë.

About 600 million light-years from Earth, the ‘heartbeat’ of a black hole could be captured coming from the center of a galaxy.

Astronomers first discovered this signal, which is repeated every hour, in 2007. Then, our sun blocked the black hole and its ‘heartbeat’ from the appearance of the satellites in 2011.

In 2018, using the XMM-Newton satellite of the European Space Agency’s Space Agency, scientists were amazed when they caught its signal again. They usually do not last very long.

The study was published Tuesday in the monthly journal Announcements of the Royal Astronomical Society. The heartbeat of this black hole became the first to be confirmed by scientists in 2007, and is now the longest they have ever caught.

Does a black hole really have a ‘heartbeat’? Scientists refer to it as a heartbeat because the pulse around the black hole creates a repetitive signal that can be detected. And the pulse of this particular signal is stable.

Although the black holes themselves are invisible, the disk of material around them, called acretion disks, produces X-ray light that sensitive telescopes and satellites like XMM-Newton can detect.