Në ato shoqëri tradicionale ose moderne të Perëndimit ose të Lindjes, që karakterizohen nga intoleranca fetare nuk përfytyrohet që të krishterët t’i pagëzojnë fëmijët e tyre me emra muslimanë ose anasjelltas.

Përkundrazi, në shoqërinë tradicionale shqiptare huazimi i emrave nga të besimeve fetare të tjera konsiderohej që sillte mbarësi për çështje jetike.

Deri në mbarim të Luftës së Dytë Botërore, në Shqipëri shkalla e mortalitetit foshnjor ka qenë e lartë. Si rregull, kur një çifti muslimanësh i vdiste fëmija i parë dhe aq më tepër kur i vdiste fëmija i dytë, fëmijës që lindte më pas i vinin një emër të krishterë që i korrespondonte emrit të ndonjë shenjtori të kësaj feje.

Ndërkohë, çiftet e bashkëshortëve të krishterë që përjetonin fatkeqësinë e largimit të një ose dy fëmijëve të vegjël nga kjo jetë, fëmijës që lindte më pas i vinin emër musliman.

Sipas bestytnive të përhapura gjerësisht në shoqërinë shqiptare paramoderne emrat me përkatësi fetare tjetër i mbronin fëmijët e vegjël nga shpirtrat e ligj, u sillnin atyre shëndet dhe mbarësi në jetë.

Duke u shprehur për një dukuri të tillë, ndoshta të pranishme në ndonjë shoqëri tjetër, një nga njohëset më të kualifikuara të kulturës tradicionale shqiptare, Edith Durham, ka shkruar se në Angli askush nuk do ta besonte se ishin të krishterë persona që mbanin emra muslimanë, siç ndodh në Shqipëri.

Si rrjedhojë e huazimeve të tilla, në shoqërinë shqiptare është e pamundur të përcaktosh përkatësinë fetare edhe të personave që kanë emra të një feje të caktuar, ose madje dhe emër shenjtori, duke u nisur nga emri i tyre.

Zyhdi Dervishi “Lente të ndërveprimit simbolik”

In those traditional or modern societies of the West or the East, which are characterized by religious intolerance, it is inconceivable that Christians baptize their children with Muslim names or vice versa.

On the contrary, in traditional Albanian society, borrowing names from other religious faiths was considered to bring prosperity to vital issues.

Until the end of the Second World War, the infant mortality rate in Albania was high. As a rule, when a Muslim couple had their first child die, and even more so when their second child died, the child who was born later was given a Christian name that corresponded to the name of a saint of that religion.

Meanwhile, couples of Christian spouses who experienced the tragedy of the departure of one or two young children from this life gave the child who was born later a Muslim name.

According to widespread superstitions in pre-modern Albanian society, names with other religious affiliations protected young children from evil spirits, bringing them health and prosperity.

Speaking about such a phenomenon, perhaps present in any other society, one of the most qualified connoisseurs of traditional Albanian culture, Edith Durham, wrote that in England no one would believe that people bearing Muslim names were Christians. , as happens in Albania.

As a result of such borrowings, in Albanian society it is impossible to determine the religious affiliation of persons who have the names of a particular religion, or even the name of a saint, based on their name.

Zyhdi Dervishi “Symbols of Symbolic Interaction”